Unexpected’s Bouwdagboek

In mijn eerste blogpost rond het bank-shopping gebeuren had ik gezegd dat mijn short-list bestond uit KBC enerzijds en ING anderzijds. Oorspronkelijk gaf KBC me de beste rentevoet waarna ING me een rentevoet aanbood die daar met 0,60% onder ging. In eerste instantie liet KBC weten dat ze niet meer konden meedingen voor mijn dossier daar de aanbieding van ING zeer scherp was volgens hen, maar vrijdagnamiddag kreeg ik een telefoontje van mijn KBC contactpersoon dat ze me, na overleg met de regionale directie, dezelfde rentevoet als ING wouden aanbieden.

Daar KBC zowel op vlak van SSV als op vlak van jaarlijks wederkerende kosten een serieus pak goedkoper is dan ING en daarbovenop een zeer goede, kwalitatieve brandverzekering heeft (dixit Test Aankoop) ging mijn voorkeur dus uit naar KBC – goedkoper en beter, een no-brainer dus.

Voor de zekerheid had ik vorige maandag toch nog een kort contact met ING om te kijken of zij nog een tegenbod wouden / konden bieden, maar volgens mijn contactpersoon bij ING zaten ze op hun limiet en konden ze spijtig genoeg niets extra doen.

KBC it is… dacht ik toch op dat moment. Gisterenmorgend kreeg ik geheel onverwachts telefoon van ING dat ze toch een tegenvoorstel wouden doen in de vorm van een 0,05% lagere rentevoet. Als ik de meerprijs van de SSV en de andere kosten in rekening breng, dan staan ze “gelijk”. De 0,05% die ING in mindering brengt op de rentevoet, komt overeen met de meerkost van al de rest.

Met die kennis van zaken en het feit dat ik de verzekering van KBC kwalitatief hoger inschat, vind ik KBC op dit moment nog steeds de meest interessante partner. ING ging nog bekijken wat ze kunnen doen aan hun veel te hoge SSV-premies… maar ze gaan hun wel moeten haasten, want deze namiddag heb ik een afspraak bij KBC. En eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat KBC op vlak van klantenservice ook sterker was/is: zeer snelle communicatie, zeer volledige uitleg, veel documentatie,… en dat telt ook voor iets mee toch?

Wordt zonder twijfel vervolgd…

Het bouwproject is in dit geval een S.O.D. project – beter gekend als een “Sleutel Op de Deur” dus. Er zijn al veel letters versleten aan de voor- en nadelen van het werken via de S.O.D. formule, dus daar ga ik niet veel meer over schrijven. Maar waar ik wel nog iets over wil schrijven, is de keuze van de keuken.

Zelf zijn we zo slim geweest om de keuken uit het contract met de S.O.D. firma te laten verwijderen voor de simpele reden dat het inbegrepen budget van 5000€ echt niet zo spectaculair is, zeker niet als de enige winkel waar je dan voor je keuken mag langsgaan, één van de duurdere keukenbouwers is. Onderhandelen over de prijs zit er dan ook niet echt meer in, want de betreffende winkel weet met zekerheid dat je bij hen een keuken koopt (wegens contract via S.O.D.).

Bon, de keuken er dus uitgehaald – stap één voldaan. Maar dan begint de zoektocht naar een alternatief natuurlijk, en daar zijn we nu de voorbije twee weekends mee begonnen. Ondertussen weten we ongeveer hoe de keuken er moet uitzien, welke toestellen er moeten inkomen, wat voor afwerking er moet gebruikt worden,… the whole lot dus. Ik ga nu niet in detail treden over al die voorgaande zaken, daar komen later heus wel meer schrijfsels over, maar ik kan wel al enkele eerste indrukken achterlaten van de bezochte keukenbouwers.

Ixina: deze “keten” (vroeger Elektrocash) zit verspreid over het ganse land en zij waren ook onze eerste halte. De kwaliteit van de keukens beviel ons en de vooroordelen dat Ixina goedkope “brol” verkoopt, waren snel verdwenen. Na een bezoek aan de toonzaal werden we geholpen door een van de verkopers die samen met ons een eerste schets heeft uitgetekend op de computer – in lijn met het budget natuurlijk. Totaal niet opdringerig, geen lepe verkoopstrukken, het plannetje direct meegekregen,… kortom een aangename eerste ervaring waar we zeker terug gaan voor meer concrete plannen.

Bruynzeel: Bruynzeel keukens bestaan al zéér lang en zijn een gevestige waarde. Bij het binnenkomen in de winkel valt het direct op dat men hier in het duurdere gamma van keukens zit, doch werden we hier met ons “bescheiden” budget van 15000€ niet buitengekeken. Integendeel. Sandrine, de vriendelijke verkoopster, wist ons te vertellen dat een gemiddelde keuken bij hen rond de 18000€ schommelt – een kleine meerprijs die wel ok is, als de kwaliteit evenredig is natuurlijk. Na onze wensen te noteren heeft ze direct een afspraak gemaakt voor volgende week – ze ging een project bouwen rond ons budget en onze wensen. Benieuwd wat er uit de bus komt, maar de keukens spraken ons zeker aan. To be continued.

Dovy: zéér onaangename ervaring. Meer kan ik er niet over kwijt. De verkoper wou geen moeite doen en gaf ons de indruk dat we halve landlopers waren… Navraag bij collega’s @ work leerden me dat ze dezelfde ervaringen hadden bij andere Dovy zaken. Voor ons zal het dus zeker en vast géén Dovy keuken worden, alleen al door de onaangename ontvangst.

D.S.M.: de keukenspecialist die u ongetwijfeld kent door de bevallige zangeres Natalia. In ruil voor een gratis keuken (pure speculatie van mij natuurlijk) en wat zakgeld prijst ze namelijk deze keukenfabrikant aan op de nationale televisie. Los daarvan was de showroom de moeite waard en vonden we de kwaliteit van de keukens die we hier voorgeschoteld kregen bij de beste horen die we tot nu toe gezien hadden. Eenmaal de toonzaal verkend te hebben, werden we al snel geholpen door een verkoopster. Ik had op voorhand al gehoord / gelezen dat ze bij D.S.M. redelijk gedreven verkoopstechnieken toepassen, en ik moet zeggen – “ze” hebben gelijk. Nog voor we deftig op onze stoel zaten, werd er al vermeld dat als we vandaag beslisten, er direct 30% korting in zat. De wensen werden opgeschreven, een plannetje op papier werd uitgetekend en een finale prijs (die verrassend goed was, had veel duurder verwacht) werd voorgeschoteld. Wederom werd die 30% op tafel gelegd als argument om direct te tekenen…

Mijn repliek was dat er binnenkort solden waren, dat ik niet gehaast was en dat ik er zeker van ben dat het volgende week de verjaardag van de baas is of dat D.S.M. een opendeurdag heeft of iets gelijkaardigs, en dat ik die 30% later ook dus wel zou krijgen. Daarna was de verkoopster “gesneden” en was het gedaan met “pushen”.

Het plannetje kregen we niet mee en werd opgevouwd en weggesmeten, maar men bleef wel vriendelijk en zei dat ze ons graag terugzag als we een beslissing hadden genomen.

Vriendelijk, deftig materiaal (no kidding) maar alleen te opdringerige verkopers. Op zich geen probleem als je het spreekwoordelijke haar op uw tanden hebt, maar “brave” mensen gaan zonder twijfel buiten met een contract in handen…

K+: zeer mooie keukens, maar ook erg prijzig. Met ons budget was enkel een basismodel mogelijk, en dan moesten we niet zot doen met keukentoestellen. No go dus.

Euro Kitchen: redelijk mooie keukens die kwalitatief aanvoelen, maar wederom opdringere en betweterige verkopers. En als ze afkomen met “van die keuken mag ik er drie verkopen aan een mooie korting en er is er al één weg, dus snel beslissen is de boodschap (lees: nu)”, dan word ik al serieus lastig. Een directe korting van meer dan 10000€ geeft mij geen goed gevoel, maar eerder het gevoel dat men mij wou beetnemen… Next!

Trouwens, ik heb al gelezen dat bij ketens zoals Ixina vaak gewerkt wordt rond het budget dat de klant aangeeft. Als je in winkel A dus zegt “mijn budget is 10000€” en in winkel B van dzelfde keten met een budget van 8000€ langskomt, je dezelfde keuken hebt. Met hetzelfde materiaal dus. Ze werken dus echt rond je budget en passen hun prijzen daaraan aan.Vanzelfsprekend ga ik deze theorie de komende weken testen in de praktijk ;-).

Niet echt ideaal, ik verkies winkels zoals Bruynzeel die zeggen “dat is de richtprijs” – die dan correct is en waar je niet het gevoel hebt dat je moet afdingen om niet beetgenomen te worden.

De huidige shortlist van keukenbouwers is voor ons dus Ixina, Bruynzeel en D.S.M., maar we hebben nog niet alle winkels bezocht die we willen bezoeken natuurlijk. Verwacht u dus maar aan verdere updates in het keukendebacle…

Eenmaal je er uit bent wat voor woning je wil bouwen / kopen, begint de zoektocht naar de hypothecaire lening. In mijn geval was dit ongeveer een maand geleden en op dat moment was ik een volslagen leek in alles wat in de verste verte te maken had met leningen: vaste rentevoeten, variabele rentevoeten en alle soorten die daarin bestaan, CAP’s, hypothecaire leningen, hypothecaire mandaten, quotiteiten, notariskosten, schuld saldo verzekeringen, brandverzekeringen, comforttarieven, dossierskosten,… kortom een serieuze stapel gegevens waardoor je als beginner in de materie de spreekwoordelijke bomen niet meer door het bos kan zien.

Mijn eerste actie was een bezoek brengen aan de mensen van Immotheker – een bedrijf dat samen met u de meest interessante lening uitzoekt. Dit is een goede eerste stap omdat deze mensen onafhankelijk zijn van de verschillende banken (al beweren kwatongen dat ze bij de ene bank een beter percentje krijgen dan bij de andere, wanneer ze u een lening aanraden / verkopen) en je een goede introductie kunnen geven in de “leningen materie” en wat er belangrijk is om in de gaten te houden. Sommige mensen gaan na dit verkennend gesprek in zee met Immotheker en vragen via hen een lening aan (je komt pas te weten bij welke bank je een lening neemt na het betalen van de kosten waar ze zelf uiteindelijk van leven), maar in mijn geval heb ik ervoor gekozen om dat niet te doen en zelf aan “bank-shopping” te doen.

Bank-shopping oftewel bij alle banken waar je interesse in hebt, langsgaan en een voorstel vragen voor het soort lening dat je wenst. Daarna met je eerste voorstel naar een twee bank gaan en trachten betere voorwaarden te verkrijgen. Daarna met dat voorstel naar een derde bank… en zo verder, net zo lang tot wanneer je een short-list hebt van eeen 2-3 banken waar je de beste condities kreeg. De banken op deze short-list speel je dan wederom tegen elkaar uit, net zo lang tot wanneer je je doel bereikt hebt (of denkt dat je het onderste uit de kan gehaald hebt) en klaar bent om over te gaan tot een officiële aanvraag.

Opgelet: vergelijk niet alleen de rentevoeten, maar kijk ook naar de dossierskosten, de extra kosten wanneer je een hypothecair mandaat wil, de premies voor de verzekeringen, de kosten van de rekeningen en bankkaarten, reserveringsvergoedingen,… Daarnaast vind ik het persoonlijk ook belangrijk dat je een goede service krijgt bij je bank, want als je ooit vragen hebt of wijzigingen wil doorvoeren, dan is het veelal afhankelijk van de goodwill van je bankdirecteur of je die al dan niet krijgt (met of zonder kosten). Het is dus niet evident om alle banken met elkaar te vergelijken, maar rek er toch genoeg tijd voor uit… het gaat om veel centjes die je liever in je eigen portefeuille houdt dan ze aan de bank over te hevelen ;-).

Ik heb zelf zo goed als alle banken van België bezocht (althans degenen die mij interesseerden), met wisselende ervaringen:

• Immotheker & afgeleiden: vriendelijke mensen, maar konden me niet overtuigen en boden ook totaal geen interessante voorwaarden aan. Next! (wel aan te raden voor een eerste gesprek, ter inleiding in de materie zeg maar)
• Fortis: vriendelijke mensen die heel eerlijk waren en er een open communicatie op nahielden. Vanzelfsprekend is dit volledig kantoorgebonden, maar het verdient toch een vermelding. Spijtig genoeg kwamen ze met hun rentevoeten niet eens in de buurt van de andere banken, waardoor Fortis afviel als kanshebber.
• Argenta: in mijn ogen, serieus ge-over-hyped. Argenta werkt met zelfstandige kantoorhouders waarvan ik er twee bezocht heb. Bij beide had ik een negatief gevoel in de zin dat ze overkwamen als “niet geinteresseerd” of “onbekwaam”. Rekeningen en bankkaarten zijn wel gratis, maar met hun “sterke” rentevoeten kwamen ze toch niet in de buurt van andere banken. En ik had er echt geen goed gevoel bij (simulaties maken was zelfs nog teveel moeite, “dat zie je wel op internet”). Next!
• Dexia (thuisbank): vriendelijke mensen, maar Dexia is het soort bank dat zelf geen interessante voorstellen maakt. Je moet met een ander voorstel langskomen en dan willen ze met plezier een tegenvoorstel maken. Allemaal heel tof, maar ik had meer verwacht en uiteindelijk kunnen ze ook niet mee met de interessantere banken. En Dexia is ook nog eens kostelijk op vlak van rekeningen, kaarten,… Next!
• KBC: bij KBC had ik de beste ervaring gedurende de volledige bank-shopping spree. Heel erg vriendelijk, veel uitleg, een berg simulaties, nog meer uitleg, zeer snel antwoord op e-mails (binnen het uur!) én zeer interessante rentevoeten. En ze zijn op de “gratis” banken na, het goedkoopste op vlak van rekeningen en bankkaarten.
• ING: ING hun eerste voorstel was onmiddellijk het meest interessante voorstel, met een serieuze voorsprong zelfs. Ook vriendelijk personeel, maar om ze aan de lijn te krijgen moet je geduld hebben en op afspraak kan het zijn dat je nog een half uurtje mag plafondstaren alvorens ze uit hun bureau komen. ING is wel redelijk duur op vlak van dossierskosten en SSV.
• Centea: kon niet mee met KBC & ING en draaide rond te pot. Next.
• Delta Loyd Bank: vriendelijk en snel in communicatie, maar ook geen deftig voorstel verkregen tenzij je bereidt bent om 101 nevenproducten erbij te pakken (verplicht sparen enz). Neen dank u. Next!
• Record Bank (thuisbank): zeer slecht voorstel, in die mate dat er serieus nagedacht wordt om alle resterende producten die er vandaag nog ondergebracht zijn, weg te halen. Next!
• Axa Bank (thuisbank): zelfde situatie als hierboven, maar ik zeg er direct bij dat het over dezelfde makelaar gaat. Op zich dus wel vriendelijk en behulpzaam, maar wanneer een volledig gezin met al zijn hebben en houden klant is bij u, dan doe je een competitief voorstel. Zwaar telleurgesteld en dus weg ermee. Next!

Mijn short-list is dus ING en KBC en met beide partijen ben ik in onderhandeling om tot het beste voorstel te komen. Op vlak van rentevoet bieden ze me alletwee dezelfde rentevoet aan (oorspronkelijk was ING te sterkste, maar KBC heeft een “last minute” tegenvoorstel gedaan), maar KBC zit beter op gebied van SSV en algemene kosten (dossierskosten, rekeningen, kaarten,…) en er was nog speling voor onderhandeling over de premies.

Voorlopig gaat mijn voorkeur uit naar KBC, niet zozeer omdat ze daar de beste condities gaven, maar ook omdat ze daar het meest behulpzaam waren en mij het beste “all-round” goed gevoel gaven.

Aanstaande woensdag heb ik een afspraak met mijn KBC kantoor, maar ik verwacht ook nog een tegenvoorstel van ING. Als die laatste een zeer sterk voorstel indient, zal ik afwachten wat KBC daarop te zeggen heeft en dan wordt de knoop doorgehakt.

Met al het bovenstaande ben ik toch wel drie weken zoet geweest: afspraken maken, langsgaan, onderhandelen, het internet afschuimen, berekeningen maken, over & weer gemail,… maar als ik zie dat ik op dit moment al om en bij de 60.000€ uitgespaard heb ten opzichte van mijn allereerste voorstel, dan moet ik niet benadrukken dat het echt wel de moeite waard is om deze fase in een (ver)bouwproject grondig aan te pakken.

Check trouwens ook Rente Op De Voet en Bouwinfo voor de rentevoeten die andere mensen verkrijgen. Op die manier heb je een realistisch idee van wat te verwachten.

Zodra de knoop doorgehakt is, hoort u welk voorstel ik bedongen heb. Stay tuned!

Omdat ik mijn bouw-avonturen liever niet wou mengen met mijn tech-talk op Unexpected.be, heb ik voor de gelegenheid een sub-site opgezet, nl. Unexpected’s Bouwdagboek waar je je nu bevindt.

Zoals de naam van het blog al aangeeft, is het de bedoeling dat ik hier alle verhalen, ervaringen, het vallen en opstaan, tips, do’s en don’t do’s,… in het kader van mijn nakende bouwplannen verzamel, zowel voor mezelf als naslagwerk voor later, als voor de geinteresseerden die zelf ook bezig zijn te bouwen, willen bouwen, gebouwd hebben, renoveren,…

Laat u zich dus vooral niet tegenhouden om comments achter te laten waarin jullie eigen ervaringen delen!

PS: de layout is nog niet 100% in orde, maar er wordt aan gewerkt dus “bare with me” ;-).